Վիլյամ Սարոյան
(մաս երկրորդ)
Ի վերջո միսիս Գալահերը՝ ծեր գրադարանավարուհին, նկատեց երկու երեխաներին և մոտեցավ նրանց։ Նա խոսեց առանց շշնջալու, խոսեց բարձրաձայն, կարծես բոլորովին էլ հանրային գրադարանում չգտնվեր։ Այդ մեծապես զարմացրեց Լայոնելին և ստիպեց, որ ընթերցողներից մի քանիսը գլուխները բարձրացնեն գրքերից։
Continue reading “Գրադանում”Ես իմ մայրիկին նմանեցնում եմ վարդի, որովհետև իմ մայրիկը վարդի նման գեղեցիկ է: Երբ վարդը թոռոմում է իմ մայրիկը տխրում է: Իմ մայրիկը շատ է սիրում վարդ, նա շատ է սիրում խնամել վարդ:
дом (տուն) мама,папа(հայրիկը)
и дети(երեխաները) возвращались по
леснои(անտառային)дороге. Праздник продолжался, вокруг ликовала природа(բնությունը): пели птички(թռչունները), сверкала на солнце зелёная трава (կանաչ խոտը), на пригорках и лужайках улыбаются ժպտում են) желтенькие веселые цветы(ծաղիկները) мать-и-мачехи. В светлой березовой рощице и у Серебряного колодчика цвели подснежники(ձնծաղիկները), похожие на беленькие чистые(մաքուր) колокольчики.
– Христос воскресе! – сказал(ասաց)
Таня, поцеловала Катеньку и подарил(նվիրեց) ей розовое(վարդագույն) яичко с нарисованным на нем голубым(երկնագույն) подснежником.
Մանե Հարությունյան ուսումնական բլոգ 