Ջաննի Ռոդարի
Այո՜, Ջովանինո Անբանը հայտնի ճանապարհորդ էր: Ճամփորդեց նա, ճամփորդեց և հայտնվեց մի զարմանալի երկրում: Ինչն էր զարմանալի՞: Այստեղ բոլոր բառերը սկսվում էին «Չ»-ով: – Սա ի՞նչ երկիր է, –հարցրեց նա մի քաղաքացու, որը հանգստանում էր ծառի տակ:
Continue reading “Երկիր, որտեղ. բոլոր բառերը սկսվում են «Չ»-ով”
Այս շաբաթ աշխատել եմ առցանց իմ անհատական պլանով:
Մասնակցել եմ զատիկ ընտանեկան նախագծին, ներկայացրել եմ տասը հետաքրքիր փաստ զատիկի մասին:
Մայրենի տեսադասերի ընթացքում կարդացել և քննարկել ենք Վիլյամ Սարոյանի <<Գրադարանում>> պատմվածքը:
Գունաոր թղթերով պատրաստել եմ գեղեցիկ <<Զառդածառ>>:
Ռուսերենից աշխատել եմ В рамках проекта <<Смышленыи переводчик>> պատմվածքի վրա, և կատարել տնային առաջադրանքներ:
Մաթեմաթիկաի տեսադասերին քնարկել ենք ֆլեշմոբի աշխատանքները և մաթեմատիկաի ֆայլերը:
Ինքնամեկուսացման օրերին ազատ ժամանակ եղբորս հետ զբաղվում ենք նկարչությանբ և մուլտֆիլմ ենք դիտում:
1.Զատիկ միջատն հայտնվում է մարտ, ապրիլ ամիսներին:
2.Կա զատիկի մոտ 3000-4000 տեսակ:
3.Զատիկը դասվոմ է բզեզների դասին:
4.Զատիկները ապրում են բանջարանոցներում և այգիներում:
5.Զատիկը մեկ վարկյանում 85 անգամ շարժում է թևերը:
6.Զատիկը 1 որում կարող է ուտել հարյուրավոր միջատներ:
7.Զատիկը իր վրա ունի սև պուտիկներ:
8.Զատիկի ոտքերը կարճ են:
9.Ձմռանը զատիկները հավաքվում են չորացած տերևների տակ:
10.Զատիկները համարվում են բարության խորհրդանիշ:
Забежала тетя Утка И сказала: — Кря – кря — кря, Унываешь, детка, зря, Погляди-ка из окна, На дворе уже весна, Прилетели к нам стрижи, Сойки, ласточки, чижи, И поют такие песни, Я не слышала чудесней! Наш цыпленок чуть подумал, Голову в окно просунул И в высоком поднебесье Вдруг услышал эту песню… Слушал маленький цыпленок Эту песню изумленно, Что прекрасен белый свет, Что на свете смерти – нет, И душа его хотела Стать большой-большой и смелой… А в высоком поднебесье Продолжала литься песня Со словами – нет чудесней: — Христос воскресе! Христос воскресе!
Continue reading “В рамках проекта Смышленыи переводчик”Վիլյան Սարոյան
(մաս երրորդ)
Ծեր գրադարանավարուհին մի պահ նայեց երկու ընկերներին։ Հանրային գրադարանում, երկար տարիների իր աշխատանքի ընթացքում սա բոլորովին անսովոր մի դեպք էր։
Continue reading “Գրադարանում”Վիլյամ Սարոյան
(մաս երկրորդ)
Ի վերջո միսիս Գալահերը՝ ծեր գրադարանավարուհին, նկատեց երկու երեխաներին և մոտեցավ նրանց։ Նա խոսեց առանց շշնջալու, խոսեց բարձրաձայն, կարծես բոլորովին էլ հանրային գրադարանում չգտնվեր։ Այդ մեծապես զարմացրեց Լայոնելին և ստիպեց, որ ընթերցողներից մի քանիսը գլուխները բարձրացնեն գրքերից։
Continue reading “Գրադանում”
Մանե Հարությունյան ուսումնական բլոգ 